स्वप्नातल घर

भरून आलेल मन,‌  डोळ्यात आलेल पाणी, दोन मजली घर आपल, बघ कस दिसतय राजवड्यावाणी. स्वप्न हे पुर्ण करायला,‌ आपण किती म्हनुन झिजलो, परत परत जळत राहिलो, जेव्हा जेव्हा विझलो. आता स्पारटेक्स अन् टाईल्सच्या प्रकाशात उजळेल आपल घर, आनंदाने तोल जाईल माझा, तू आधारासाठी हात माझा धर. माडीवरून आपल्या पाहू त्या पाऊसाच्या सरी बरसतील काळे काळे ढग, अन् वीजा गरजतील.. मनात कितीतरी भावनांच काहूर माजलेल, मग समाधानाचे अश्रु पावसाच्या थेंबात मिसळतील

छोटासा तलाव, बाजूला छानशी बाग... त्या मधे असेल आपल छोटस घर... अन् तुझ्या सोबत जगण्याच्या धुंदीत माझ्या स्वप्नाना लागलेले पर.... पकड हात माझा अन माझ्या स्वप्नाच्या दुनियेत चल... अन माझ्या स्वप्नातल जग आपल्या स्वप्नातल कर... बागे मधे आपल्या फुलं असतील जाई, जुई, मोगरा.... स्वप्नातल्या त्या जगा मधे करु प्रत्येक दिवस साजरा... आंबा, पेरू, सिताफळ.. आपल्या बागेची शोभा वाढवतील.... तापलेल्या त्या उन्हात आपल्या घराला मायेची ऊब देतील..... फळ तर ते पिंपळाच झाड देनार नाही... पण त्याच्या गर्द छायेत... तो सुर्य आपल्याला छळणार नाही.... संध्याकाळ ची वेळ.. मंद प्रकाश, तलावाच्या बाजूला तुझ्या डोळ्यात मी हरवून जाईन... अन् मावळतीला लागलेला सुर्य तुझ्या डोळ्यात पाहीन...☺️